Pabo

Even aanpassen was vandaag het motto. Dat is ontbijten in Punda en daar rondwandelen, even shoppen, bootje kijken en weer verder. Zo’n sudderdag heerlijk. Maar ja ook weinig te melden. We zaten vanmiddag buiten te lezen en ik zat de wereld draadloos te volgen. Dan komen er plots vier meiden de hoek om. Duidelijk niet van dit hotel maar wel uit nieuwsgierigheid naar het verhaal achter dit hotel. En dan is het dollen bij het zwembad. Het beeldje is dankbaar slachtoffer bij hun foto”s.
Een medewerker van het hotel probeert vermanend te zijn. Lukt dus niet. Uiteindelijk hebben ze genoeg gezien en lopen terug. Ik vraag waar ze vandaan komen. Iemand denkt nu: kan niet waar zijn! Drie van de vier komen uit Breda en studeren aan de Pabo daar. Stage van zes maanden op Curacao. Hoe dat kan? Nou helemaal geen medewerking van de school; zelf door-drammen en geld verzamelen. En dan ga je. Daar hebben we geen rechts gedoogkabinet voor nodig om dat te verzinnen. Zo zijn er nog heel veel van deze studenten. De vierde student studeert iets anders en wijst naar onze kamer. Is ie mooi? Het viertal krijgt een rondleiding. Ah en oh en Ina en ik vertellen het verhaal achter het hotel en vooral het museum dat ze niet mogen missen. Jonge mensen zijn fantastisch.